گناه

گناهان و آثار آن و گناهان نابخشودنی:
بطور کلّی گناه دل را سیاه می کند و لذت مناجات و عبادت را از ذائقه روح انسان دور می کند چرا که معرفت حق تعالی با دل تاریک ممکن نیست.

گناه، آثار و پیامدهای خاصی هم در دنیا و هم در آخرت به همراه دارد و این غیر عذاب های دنیوی و اخروی هر گناه است.

در قرآن و روایات اسلامی به بعضی از این امور اشاره شده است، به طور مثال دروغگو در قرآن ملعون خوانده شده است.

عمل هر کسی معلول اوست و معلول همواره با علّت خود است؛ لذا در آخرت هر کسی عمل خود را به دوش می کشد. «فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یَرَهُ ــ وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ:[1] پس هر کس، هم وزن ذرّه‏اى کار خیر انجام دهد خود آن عمل خیر را مى‏بیند. ــ و هر کس، هم وزن ذرّه‏اى کار بد کرده، خود آن عمل بد را مى‏بیند.»

گناهکار مثل کسی است که سوزنی را در چشم خود فرو می کند، نتیجه تکوینی و معلول طبیعی این کار، کور شدن است. بسیاری از گناهان حقیقتاً کور کننده چشم حقیقت بین انسان هستند؛

لذا نمی گذارند شخص در دنیا حقایق و خوبی ها را ببیند؛ کما اینکه در آخرت نیز نمی گذارد شخص باطن این حقایق و خوبی ها را که نعمت های بهشتی است
مشاهده نماید. «وَ مَنْ کانَ فی‏ هذِهِ أَعْمى‏ فَهُوَ فِی الْآخِرَةِ أَعْمى‏ وَ أَضَلُّ سَبیلا:[2] و کسى که در این جهان (از دیدن چهره حق) نابینا بوده است، در آخرت نیز نابینا و گمراه تر است.»

آیات قرآن مجید درباره عذاب ابدى به چندین گروه اشاره کرده است:

1- کفر: «آن کسانى که کافر شدند و به عقیده کفر مردند، البته بر آن گروه است لعنت خدا و ملائکه و تمام مردمان»[3].
2- ستمگرى: «آنان را که کافر و ستمگر شدند هیچ‏ گاه خدا نخواهد آمرزید و به راهى هدایت ننماید و گرچه راه جهنم که تا ابد در آن خواهند زیست و این براى خدا آسان است»[4].

3- نفاق: «خدا مرد و زن از منافقان و کافران را وعده آتش دوزخ و خلود در آن داده. همان دوزخ برای آنها کافى است و خدا آنها را لعن کرده و به عذاب ابد مى‏افکند»[5].
4- تکبر: «پس، از هر در به دوزخ داخل شوید که در آنجا همیشه معذب خواهید بود و جایگاه متکبران که دوزخ است بسیار بد منزلگاهى است»[6].

5- تکذیب آیات خدا: «و آنان که آیات ما را تکذیب کردند، آنها اهل آتش دوزخ و در آن مخلّدند و آن جا بسیار بد منزلگاهى است»[7].

6- قتل عمد: «هرکس مۆمنى را به عمد بکشد، مجازات او آتش جهنم است که در آن جاوید معذب خواهد بود. خدا بر او خشم و لعن کند و عذابى بسیار شدید مهیا سازد»[8].

پس هر کس، هم وزن ذرّه‏اى کار خیر انجام دهد خود آن عمل خیر را مى‏بیند. ــ و هر کس، هم وزن ذرّه‏اى کار بد کرده خود آن عمل بد را مى‏بیند

7- تجاوز از حدود الهى: «هر که نافرمانى از خدا  و رسول کند و تجاوز از حدود الهى نماید، او را به آتشى در افکند که همیشه در آن معذب است و همواره در عذاب ذلت و خوارى خواهد بود»[9].

8- دشمنى با خدا و رسول: «آیا نمى‏دانند که هر کس با خدا و رسولش به دشمنى برخیزد، آتش دوزخ کیفر دائمى او است و این به حقیقت ذلّت و خوارى بزرگ است»[10].

9- احاطه بد کردارى: «آرى، هر کس اعمالى زشت اندوخت و کردار بد به او احاطه نمود، چنین کس اهل دوزخ است و در آن آتش، به عذاب جاوید گرفتار خواهد بود»[11].

10- رباخوارى: «خداوند تجارت را حلال کرده و ربا را حرام. هر کس پس از آن که پند و اندرز کتاب خدا بدو رسید از این عمل (ربا خوردن) دست کشد، خدا از گذشته او در گذرد و عاقبت کار او با خداى مهربان باشد و کسانى که از این کار دست نکشند، آنان اهل جهنم‏اند و در آن جاوید معذب خواهند بود»[12].

11- دوستى و همکارى با دشمنان اسلام: «با آن که اهل کتاب مدعى ایمانند، باز بسیارى از آنها را خواهى دید که با کافران (بت‏پرست و منکران) دوستى مى‏کنند و ذخیره‏اى که براى خود پیش مى‏فرستند و آن غضب خدا است، بسیار بد ذخیره‏اى است و براى آنها در دوزخ عذاب جاوید خواهد بود»[13].

12- شرک: «مشرکان را نرسد که مساجد خدا را تعمیر کنند در صورتى که به کفر خود شهادت مى‏دهند، خدا اعمالشان را نابود خواهد گردانید و در آتش دوزخ آنها جاوید و معذب خواهند بود»[14].

13- گناه پیشگى: «کسانى که مرتکب اعمال بد شدند، به قدر همان اعمال مجازات شوند و به خوارى و رسوایى در افتند و ایمنى از عذاب خدا نیابند، گویى روى سیاه آنها قطعه‏اى از شب ظلمانى است. آنان اهل آتش دوزخ و در آن همیشه معذب‏اند»[15].
[1] الزلزلة / 7 و 8
[2] الإسراء/72
[3] بقره، آیه 161.
[4] نساء، آیه 168.
[5] توبه، آیه 68.
[6] نحل، آیه 29 .
[7] تغابن، آیه 10.
[8] نساء، آیه 93.
[9] نساء، آیه 14.
[10] توبه، آیه 63.
[11] بقره، آیه 81.
[12] بقره، آیه 275.
[13] مائده، آیه 80.
[14] توبه، آیه 17.
[15] یونس، آیه 27.

 

/ 1 نظر / 19 بازدید
نیلوفر

ولادت امام خوبی ها، امام رضا(ع) رو بهتون تبریک میگم.با آرروزی بهترینها